6th International Congress on Child and Adolescent Psychiatry

عنوان
بررسی اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر کاهش تعارض با والدین و افزایش حمایت پذیری اجتماعی در نوجوانان پسر دبیرستانی
نویسندگان
جواد غفوری نسب مجتبی رنجبری دکتر سیدعلی کیمیایی
چکیده
این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی رویکرد آ»وزش گروهی مهارت حل مسأله بر کاهش تعارض با والدین در نوچوانان پسر دبیرستانی و ارتقای شبکه روابط اجتماعی آنان انجام شد. پژوهش حاضر یک پژوهش کاربردی و از نوع آزمایشی است که در آن از پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. جامعه آماری کلیه دانش آموزان پسر سال اول متوسطه در شهرستان نیشابور بود که از میان آنها 30 دانش آموز با استفاده از شیوه نمونه گیری خوشه ای و در گام دوم به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده ها به کمک پرسشنامه سنجش تعارض نوجوان و والد و مقیاس سنجش حمایت اجتماعی پیش از شروع جلسات از هر دو گروه جمع آوری شد. متغیر مستقل آموزش گروهی مهارت حل مسأله بود که گروه آزمایش 12 ساعت (8 جلسه 5/1 ساعته) تحت آموزش گروهی قرار گرفتند. در این مدت بر روی گروه کنترل مداخله‌ی خاصی انجام نشد. پس از پایان جلسات دوباره مقیاس ها بر روی هر دو گروه اجرا شد. سپس با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس یافته های به دست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش گروهی مهارت حل مسأله در کاهش تعارض با والدین و افزایش حمایت پذیری اجتماعی در دانش آموزان دارای تاثیر است و در سطح 0.01 p< معنی دار می باشد. به بیان دیگر آموزش گروهی مهارت حل مسأله به صورت معناداری موجب شده تا تعارض نوجوانان با والدین شان کاهش یابد و در مقابل میزان حمایت پذیری اجتماعی آنها افزایش یابد.
لغات کلیدی
آموزش گروهی مهارت حل مسأله، نوجوان، تعارض با والدین، حمایت پذیری اجتماعی
دانلود
PDF
Notices
Occasion
Statistics
Visit today: 167

Visit All: 5557809