6th International Congress on Child and Adolescent Psychiatry

عنوان
اثر آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر رویکرد بومی بر سلامت روانی نوجوانان 13 تا 19 ساله
نویسندگان
1- مسعود خاکپور 2- معصومه مهرآفرید
چکیده
مقدمه: دوره نوجوانی را به دلیل تحول در شرایط جسمی، روانی و اجتماعی، می توان دوره ای حساس در رشد انسان دانست. سلامت روانی در این دوره و ارتقای آن از اهمیت زیادی برخوردار است. بنابراین هدف انجام این پژوهش، بررسی اثر آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر رویکرد بومی بر سلامت روان نوجوانان 13 تا 19 ساله بود. روش: در این پژوهش نیمه تجربی، از بین نوجوانان 13 تا 19 ساله شهر قوچان، نمونه ای مشتمل بر 456 نفر پسر و دختر به نسبت مساوی انتخاب شدند و به پرسشنامه scl-90 پاسخ دادند. در نهایت 38 نفر از دانش آموزانی که در وضعیت نگران کننده سلامت روان بودند انتخاب و در گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (18 نقر) قرار گرفتند. آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر رویکرد بومی بر سلامت روان در 10 جلسه برگزار شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اثر تعاملی عامل زمان آزمون و گروه به طور جداگانه بر هر کدام از متغیرهای وابسته، معنادار بود. همچنین، اثر عامل گروه و اثر زمان آزمون به طور جداگانه بر هر کدام از متغیرهای وابسته معنادار بود. بنابراین، می توان گفت که آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر رویکرد بومی بر سلامت روان نوجوانان 13 تا 19 ساله اثربخش بوده است. تفاوت میانگین پیش آزمون و پس آزمون در اندازه گیری متغیر وابسته معنادار بود. از طرفی، تفاوت میانگین پس آزمون و آزمون پیگیری در هیچ کدام از متغیرهای وابسته معنادار نبود، ولی تفاوت میانگین پیش آزمون و پیگیری در هر سه متغیر وابسته معنادار بود. پسران در مقایسه با دختران در پیش آزمون و پس آزمون، دارای سلامت روانی بهتری بودند. بحث: یافته های پژوهش حاضر مبنی بر اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر رویکرد بومی بر سلامت روان نوجوانان با پژوهش های بسیاری هماهنگ بود. نتیجه گیری: مداخله آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر رویکرد بومی بر سلامت روان نوجوانان مؤثر است. نتایج نشانگر پایداری اثر مداخله در اندازه متغیرهای وابسته بود.
لغات کلیدی
مهارتهای زندگی، سلامت روان، رویکرد بومی، نوجوان
دانلود
PDF
Notices
Occasion
Statistics
Visit today: 72

Visit All: 5557714